Kaybettiğim şiirlerimin yalnızlığıydı üzen beni...
Sen olmayan bütün insanların aklımdan geçişiydi senmişçesine
Ve yine de kıvranmam sensizliğin hiç de şiirsel olmayan bembeyaz karanlığında
Şiirlerimde kayboluşlarım
Ve fark edemediğim yokluğum
Elimde kalmayan her şeyin varlığı avuçlarımda
Veya elimde hiç olmamış olanların....
Beklemek,gitmek,kalmak...
Hiçbiri...
Onca şeyin varlığı arasında tek yokluğun bu kadar dikkat çekmesi şaşırtan beni...
Sen olmayan bütün insanların sen olması biraz...
Yokluğun olması belki de hepsinin...
Dedim ya tek derdim şiirlerimin yalnızlığı...
Hani şu kaybettiklerimin...
3 Ocak 2010 Pazar
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder